نمیدانم...

نمیدانم اینجا که ایستاده ام تقدیر من است یاتقصیرمن...

اما وقتی یافته هایم را با باخته هایم مقایسه می کنم

می بینم چون خدارا یافتم،هرچه که باخته ام مهم نیست...

آموختم که تمام ماجراهای زندگی فقط قانون عشق بازی

"خدا" با"من" است...

عاشقانه های محض...